Historia tańca poloneza
15, Gru, 2010
Druga połowa XVI i początek XVII wieku to czas, kiedy narodził się polonez – taniec ludowy, wpierw zarezerwowany dla społeczności wiejskiej, jednakże z czasem przeniesiony na same dwory magnackie.
Polonez – nazywany tańcem chmielowym, starodawnym, staroświeckim, okrągłym, wielkim czy pieszym, według pewnych opinii nazwa „polonez” pojawiła się dopiero w latach trzydziestych XVIII wieku. Jest jednym z tańców dworskich wchodzących w zacne grono reprezentacyjnych tańców narodowych, niezwykle dostojny, poważny mających w sobie powagę chwili. To zdecydowanie taniec chodzony (metrum 3/4, tempo powolne, umiarkowane), powolny i nader uroczysty. Dawniej początkował chwile znamienne, tańcem tym szlachta polska rozpoczynała przed monarchą wielkie bale oraz uroczystości. Polonez jako część ceremoniału zachował swą niepodważalną moc do dziś jest, bowiem najbardziej znamiennym tańcem inaugurującym bale studniówkowe czy inne wyjątkowe w swej oprawie i charakterze uroczystości balowe.
- Posted by admin in in Historia
- Dodaj komentarz
Dodawanie komentarza
Aby dodać komentarz, wypełnij formularz poniżej.